آسان نیست برایم ولی واقعیت دارد و انکار نشدنی است . بادبادکم را باد برد و من هیچ کاری نکردم آدم ها زنده هستند چون هیچ تصوری از زنده بودن ندارند اصولا زندگی را انکار می کنند اما زندگی کردن خواه ناخواه وجود دارد باورت می شود زنده هستی آرام آرام در آن فرو می روی و وجود پیدا می کنی چون مجبوری داد بزنی که زندگی خوب است چون به تو وذهن ات تزریق کرده اند و این خوب نیست خودت بهتر است زندگی را کشف کنی . اما زنده بودن بدون وجود بادبادک معنی ندارد و من دیگر بادبادکی ندارم . آدم زائیده اتفاق است اما از مرگ هیچ گریزی نیست . این یک حقیقت است . و این ها هم می گذرند بدون هیچ شکی . هنوز هم باورت نمی شود می خواهم داد بزنم جیغ بکشم امشب کسی در من زاده می شود اما فردا می میرد . تو هم اگر بفهمی زندگی چیست بدون شک جیغ خواهی کشید و چیزی در وجودت خواهد ریخت و درد خواهی کشید مثل من